się nie działo, tylko zimno, milczenie i względy obojętne doktora Volkera. Volker nie krzyczał, nie groził, po prostu czekał. A kiedy wszyscy klęczeli, nadzy, bezbronni, zaczynał swoją pracę, wstrzykując nieznane substancje. Kobiety otrzymywały zastrzyki od odrzucenia nie swojej obojętności. Volker obserwował reakcje: odrzucenie, drgawki, utrata przytomności. Zapisywał wszystko w swoich notatnikach: czas wystąpienia reakcji, intensywność objawów, czas zgonu, jeśli nastąpił. Wszystko było rejestrowane z naukową precyzją.
Test odporności na zimno. Kobiety zanurzano nago w basenach z lodowatą wodą o temperaturze od 2 do 5 stopni Celsjusza, unieruchamiane skórzanymi pasami, które
